Η ζωή μας κινείται καθημερινά σε εντατικούς ρυθμούς. Μετά βίας προλαβαίνουμε και ανταλλάσσουμε μία κουβέντα με την οικογένειά μας. Όλα είναι στον «αυτόματο». Τα σχολεία των παιδιών, οι δουλειές, το φαγητό, το μαγείρεμα, οι δραστηριότητες, οι ξένες γλώσσες.

Τώρα ξαφνικά έχουμε πατήσει ένα «pause» στην καθημερινότητά μας. Όλα έχουν παγώσει. Μένουμε σπίτι και είναι η ευκαιρία μας να χαλαρώσουμε τους ρυθμούς μας, να μειώσουμε την ταχύτητά μας και να κάνουμε δραστηριότητες με τα παιδιά μας. Ευκαιρία να τα πούμε με φίλους που είχαμε να τους ακούσουμε καιρό. Να πούμε ένα γεια στους ανθρώπους που αγαπάμε και να τους θυμίσουμε ότι είναι σημαντικοί για εμάς.

Τι μπορούμε να κάνουμε την εποχή του κορονοϊού με τα παιδιά μας. Τι λένε οι ειδικοί του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας αλλά και ψυχολόγοι για την περίοδο που διανύουμε που είναι ιδιαίτερα επιβαρυντική και για την ψυχή των μικρών, αλλά και μεγάλων παιδιών.

  1. Μιλάμε με ειλικρίνεια στα παιδιά. Άλλωστε η πληροφόρηση είναι παντού και κάτι θα «πάρει» το αυτί τους είτε από την τηλεόραση είτε από την επικοινωνία με κάποιον συγγενή ή κάποιο γνωστό. Πρέπει να γνωρίζουν τι πρέπει να προσέχουν. Τους μιλάμε με κατανοητό λεξιλόγιο ανάλογα με την ηλικία τους.
  2. Ταυτόχρονα αποφεύγουμε την υπεροπληροφόρηση και την υπερέκθεση σε τηλεόραση και Διαδίκτυο περισσότερο από όσο είναι αναγκαίο για να μην τους δημιουργήσουμε πανικό. Εμείς πρώτα από όλα αποτελούμε το πρότυπό τους.
  3. Θα πρέπει να έχουμε περισσότερο κατανόηση, να ακούμε τους προβληματισμούς τους και να τους δίνουμε περισσότερο προσοχή από το συνηθισμένο.
  4. Τα παιδιά πρέπει να έχουν μία σταθερά στη ζωή τους και να αποφεύγεται ο αποχωρισμός από τους γονείς. Ο αποχωρισμός είναι απαραίτητος μόνο λόγω ασθενείας και τότε να υπάρχει μία σταθερή επικοινωνία μέσω τηλεφώνου ή Διαδικτύου.
  5. Να μην αλλάζει το σταθερό τους πρόγραμμα. Με αυτόν τον τρόπο δεν θα νιώσουν ανασφαλή.
  6. Είναι σημαντικό να αποφεύγουμε όσο μπορούμε τις εντάσεις. Καθορίζουμε όσο μπορούμε εξ αρχής μέσα στον χώρο του σπιτιού, τις ελευθερίες και τις υποχρεώσεις που πρέπει να έχει ο καθένας μας και δείχνουμε κατανόηση στις ατομικές τους ανάγκες. Αν δε θέλουμε να φτάσουμε σε συγκρούσεις, πρέπει να έχουμε στο νου μας πως ο καθένας πρέπει να έχει την αυτονομία που χρειάζεται και να κάνει πράγματα που τον γεμίζουν, ακόμα και μέσα στο σπίτι. Όπως επισημαίνουν ψυχολόγοι από το «Χαμόγελο του Παιδιού» «Φόβος, άγχος και πανικός σε μικρούς και μεγάλους. Δεν πρέπει να βάζουμε τον φόβο κάτω από το χαλάκι». Πρέπει να τον διαχειριστούμε, όχι να τα αποκρύψουμε»
  7. «Πρέπει να μιλάμε καθησυχαστικά στα παιδιά αλλά πρέπει να μιλάμε με ειλικρίνεια. Επιλέξτε έγκυρες πηγές ενημέρωσης, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, ο ΕΟΔΥ, αλλά και τα βίντεο του Χαμόγελου του Παιδιού. Δεν είναι κατάλληλη ώρα για ευθύνες, ο φόβος αυξάνει όταν η εξήγηση είναι ελλιπής.